 |
|
|
 |
|
Welkom bij "Bruinleven" in Zuid-Frankrijk (in bewerking)
Welkom op onze site die in bewerking is en altijd zal blijven. Hetgeen de reden mag zijn ons van tijd tot tijd te bezoeken. Wij willen u vertellen over ons "bruine"-leven in Zuid-Frankrijk. Kortom, het is een soort dagboek met alles wat pijn kan doen maar waarover je ook kan glimlachen ondersteund met foto's en andere afbeeldingen enz. Waarheidsgetrouw maar rekening houdende met de gevoelens en rechten van derden.
We hopen dat u er plezier aan beleeft en/of minstens info eraan kan onttrekken.
Wij vinden het leuk als u uw mening over onze website wilt geven. Kom dus nog een keer terug om te zien of we verbeteringen hebben doorgevoerd. Merci d'avance . . . . .
Minie & Kees van 't Riet
Welkom op onze site die in bewerking is en altijd zal blijven. Hetgeen de reden mag zijn ons van tijd tot tijd te bezoeken. Wij willen u vertellen over ons "bruine"-leven in Zuid-Frankrijk. Kortom, het is een soort dagboek met alles wat pijn kan doen maar waarover je ook kan glimlachen ondersteund met foto's en andere afbeeldingen enz. Waarheidsgetrouw maar rekening houdende met de gevoelens en rechten van derden.
We hopen dat u er plezier aan beleeft en/of minstens info eraan kan onttrekken.
Wij vinden het leuk als u uw mening over onze website wilt geven. Kom dus nog een keer terug om te zien of we verbeteringen hebben doorgevoerd. Merci d'avance . . . . .
Minie & Kees van 't Riet
Update
: 17 maart 2011
De website hebben wij weer uitgebreid met meer pagina's en nieuwe tabs met allerlei wetenswaardigheden. Neem er rustig de tijd voor om dat al te ontdekken.
U zult ook veel kijkplezier vinden in het nieuwe "Foto-album" dat gedeeltelijk technisch is verbeterd met een mooie dia-voorstelling.
Foto: Voorjaar, nieuw leven !
foto: tafelversiering van Minie
veel beter dan een spray !
Het jonge spul vliegt de grond uit.
Ja, logisch natuurlijk want het is inmiddels begin maart geworden. Een bekende one-liner, mensen wat vliegt de tijd. Omdat onze mimosastruik maar niet wilde doorzetten zijn we ongeveer drie weken geleden een eindje wezen touren met de bedoeling een kijkje te gaan nemen in het bekende mimosadorp Roguebrun. Misschien zou de mimosa daar al verder uit zijn. En ja, door de beschuttende bergen bloeiden die schitterende gele bolletjes al beter dan bij ons. Maar . . ., beste vrienden en buitenlui moet je nú eens even bij ons langskomen. Het is echt de trots van de straat. Onze mimosa , die staat daar in overdaad te pronken dat het een lieve lust is. het is een wolk van gele pracht. De mild prikkelende zoet-zurige geur wordt door een zacht windje verfrissend door ons buurtje verspreid. Ja, onze mimosa is natuurlijk veel mooier dan in Roguebrun.
Snuffel rustig de site door, misschien heb je de vorige keer iets gemist of zijn er nieuwe dingen bij gekomen!
Wie zijn wij . . .
Minie Abbink en Kees van 't Riet
Volgens de de verrichtte onderzoeken komen mijn voorouders oorspronkelijk uit de streken rondom Woerden vandaan en de grondvesten van Minie's kant uit de Achterhoek in de grensstreek met Duitsland rondom het aan de Berkel gelegen kleine dorpje Rekken. Het moeten hardwerkende mensen zijn geweest. Agrarisch in de omgeving van Rekken en bij Woerden werkten rietwerkers waar het gebied heel waterrijk is.
Om een lang verhaal kort te houden, we vonden elkaar wel aardig ;-) en zijn vervolgens gaan trouwen en delen dus nog steeds lief en leed met elkaar. Al bijna 45 jaar. We hebben elkaar één zoon gegeven, Menno ! Intussen word je ouder en het leven gaat snel . Minie verliet het steeds veranderende kleuteronderwijs en ik heb de (fotografische) pijp aan een ander gegeven. En toen waren we vrij om ons leven een prettiger draai te geven. Jazeker, vrij om te gaan reizen.
Op de pagina "Heerlijk zwerven" kunt u het e.e.a. lezen. Het gaat nog sneller door op deze
link
te klikken. Uigebreid gaan we er echter niet over verhalen want dit is natuurlijk een site die over ons gaat in Zuid- Frankrijk. La douce France !
Maar we kunnen ons voorstellen dat jullie nu wel eens willen zien waarin we wonen. Het is maar een gewoon huisje, precies goed voor ons tweeën en enkele logées, die natuurlijk niet moeten verwachten dat ze een Hilton-accomodatie krijgen. In het linkse blauwe menu gaat je met de muis naar "notre villa" en klik op de linker muisknop. Je kunt eventueel ook op deze "link"
drukken dan heeft u hetzelfde resultaat.
De nazaten en hun kroost
Onze zoon Menno was net 30 jaar, hard bezig een bedrijf op te bouwen toen Edwin,een oudere telg uit een vroegere relatie, zich tot ons wendde. Hij ging trouwen met een lieve vrouw en wilde, voor die aanstaande huwelijks voltrekking zijn familiaire band versterken en daarom een vaderlijke zegening vroeg. Dat was een heel bijzondere manier om tot een nieuwe hereniging te komen. Het werd een mooie bruiloft met héél veel mensen. Hij heeft helaas niet lang meer mogen leven want hij is in 2003 overleden. Veel verdriet ! Zijn vrouw Samira liet hij achter met 2 kleine schatten van kinderen. Rowena en Anthony! Gelukkig kwam Peter op hun weg en met hun huwelijk heeft Peter de goede zorgen over genomen.
Menno kreeg stevige verkering met een Pools meisje.
Hij breidde zijn werk en handel verder uit naar Polen. Heeft veel personeel, (waar ik hem altijd voor waarschuwde ;-)) en heeft 3 vrachtwagens voor hem rijden met grote aanhangers voor het vervoer van caravans en mobil-homes.
Hieronder vertellen we over zijn laatste bezoek aan ons.
Meer over zijn jonge jaren vind je op zijn pagina "
Menno
"
De Kerstdagen met Menno
Niets zonder iets.
Menno was hier bij ons met de Kerstdagen. Wij blij natuurlijk, want dan kunnen we weer even voor hem zorgen nu hij weer een vrijgezel is. "Ik zorg wel goed voor mezelf", zegt hij. Ja, ja, dat moet je vooral tegen je moeder zeggen; die trekt meteen de kast los en staat in no-time eten voor hem te bereiden. Alhoewel, hij er echt niet ongezond uitziet. Hij begint zelfs al een klein buikje te krijgen. En bier drinkt hij niet !
"Laat 'm maar lekker slapen"', zegt zijn 'moedermensje' , zoals hij Minie graag noemt,: "dan rust ie lekker uit !" Nou, als hij een aardje naar zijn vaartje heeft zal dat best wel één van zijn levensmotto's zijn, denk ik dan. En als hij dan wakker is, met Zappa heeft gewandeld en contact met zijn bedrijf in Polen heeft gehad, pakt hij weer z'n laptop om op internet zijn gading af te struinen zodat ie niet, zonder handel gedaan te hebben, terug naar Holland of Polen gaat. Ook dit bezoek werd afgesloten met het voor een prikkie inkopen van een zo-goed-als-nieuwe caravan in de buurt van Straatsburg die hij gelijk heeft meegenomen. Aldoende hield hij aan zijn visite aan ons weer een aardige cent over. Zo is hij: niets zonder iets !
Nieuwsgierig naar zijn handel?
Wie meer wil weten van hem, of zien, klik dan
hier
of ga naar de "Menno"-pagina
Onze kleinkinderen
De laatste dag.
Dit is één van de laatste foto's die ik van hen heb kunnen maken bij hun vertrek naar Nederland. Voordat ze met Barbara, een nicht van hun moeder, door "het poortje" van de beveiliging gingen hadden ze nog snel een broodje gegeten en een limonade gedronken. Het broodje was hard maar van die andere brok in de keel
hebben we meer last gehad. En . . ., het was ook zo stil in huis toen we weer thuis waren. We kunnen ons goed voorstellen hoe Samira hen miste. Met haar moederdag hebben we haar dan ook een digitale groet gezonden!
Dag Rowena, dag Anthonie, tot een volgende keer . . .
Wie meer wil lezen en zien van de korte vakantie van Rowena en Anthonie bij ons in Zuid-Frankrijk kan het beste klikken op
>>>
"kleinkinderen"
<<<
De streek waarin wij leven.
La douce France
'Het zoete Frankrijk' word altijd gezegd. Er word dan meestal een fijne vakantie-periode in herinnering genomen. Een leuke camping, mooi weer met een heerlijk zonnetje, vriendelijke mensen en gezellig drukke markten waarna je op een terrasje je aankopen bekijkt, ondertussen genietend van je glaasje wijn. Uit deze streek natuurlijk!
Je bent hier in de eeuwenoude wijnstreek "Minervois" in het departement l' Aude. Die oude romeinen wisten al lang wat hier allemaal te halen was. En wij, wij voelden het dus ook met onze klompen aan dat er veel goeds te krijgen was.
Die hollanders toch, hun aantal schatten we op plusminus 1200 in deze streken. Meer dan 500 leden telt de Nederlandse Vereniging Languedoc-Rousillon, NVLR. Een prettige vereniging die regelmatig door bijeenkomsten en het organiseren van activiteiten een fijne sfeer tussen de leden weet te bereiken. Op hun website kan je nog veel meer informatie over de streek èn het leven hier aantreffen. Belangstellenden kunnen klikken op bovenstaande link!
Maar het leven was, en is, hier natuurlijk niet gratis. Ook de wijnboeren en hun medewerkers moeten er wel hard voor werken. In de winter kan het hier licht vriezen en soms worden we wel eens verrast door een laagje sneeuw. In die periode worden de knoestige druivenstronken van alle takken ontdaan. Dat is in de koude, soms snoeihard waaiende tramontana, geen sinecure. Je ziet dan de snoeiers met mutsen op, handschoenen en dikke kleren aan, immer gebogen over de stronken staan. Af en toe rechten zij de rug om even over de wijngaarden te kijken. Denk echter niet dat het goed betaald wordt. Ik denk dat ondertussen de problematische positie van de franse wijnboeren t.o.v. de wereldhandel bekend zal zijn. Desondanks blijven wij, en ook jullie hoop ik, van deze heerlijke geneugten genieten.
Het Kanaal tussen twee zeeën
Canal du Midi
Een toeristen-bestemming bij uitstek. Van mei t/m eind oktober wordt het druk bevaren door een flink aantal plezierboten die hier overal te huur zijn, zoals in Homps en Trèbes beiden hier 20 km vandaan. Aan het oude kanaal dat in Napoleonistische tijd gereed is gekomen hebben ook veel Hollanders gewerkt. In feite is door de bouw een vaarbare verbinding gemaakt tussen twee zeeën, de Middellandse zee en de Atlantische oceaan. Het kanaal heeft veel sluizen. Eén van de bekendste is die in Béziers met 9 sluizen achter elkaar met een groot verval. In het zomerseizoen heeft deze toeristentrekker iedere dag veel bezoekers.
Komt het zien en begin een vaar-belevenis op het Canal du Midi, een ervaring op slechts 5 km hiervandaan.
"Wijn" en "Goud" èn het mooie rode "Marmer"
Historie.
De wijnproductie is niet alleen de reden geweest van de bekendheid van deze streek. Hier werd door de Romeinen o.a. ook goud gewonnen. En zeker in toch nog behoorlijke hoeveelheid. In het kleine plaatsje Salsigny zijn nog steeds boortorens en groeven te vinden waar tot in midden van de vorige eeuw naar dit kostbare materiaal werd gegraven. Voor diegene met 'goudkoorts' worden af en toe nog excursies gehouden. En dan niet te vergeten het mooie rode marmer, ook heden nog te delven in de marmergroeve van het plaatsje Caune met z'n mooie alom bekende 11de eeuwse abdij.
Omdat de streek in de loop der eeuwen veel schatten heeft gecreëerd door o.a. de romeinen werd de kust van de Minervois (l'Aude) regelmatig bezocht en geplunderd door Pheniciërs, Moren en de piraten uit Carthago, een bekend roversnest in Spanje. Overblijfselen zijn nog te vinden in de versterkte burchten, o.a. in Gruissan. De Kerk was natuurlijk ook alom vertegenwoordigd. Destijds had Paus Innocentius III zijn residentie in zowel Narbonne als Béziers nadat hij eerst
15000 inwoners had afgeslacht in die laatst genoemde plaats in zijn kruistocht tegen de Catharen.
Hieronder
nog iets meer over die Catharen waarvan veel indrukwekkende overblijfselen zijn te vinden.
Bloedige tijden.
De Cartharen
, Pays des Catharen
Dit tijdperk heeft nu nog steeds zijn sporen in het tegenwoordige. Bepaalde groepen huiswaarts kerende moe gestreden Kruisvaarders besloten zich in deze streek te vestigen. Zij bouwden daartoe enorm sterke vestingwerken op de meest moeilijke plaatsen zoals bergkammen. De meest bekende zijn bv. de kastelen Peyrepertuse, Queribus en Lastours. In die gevaarlijke tijd reisden gewoonlijk veel pelgrims door deze streek die een slaapplaats zochten in de vele, versterkte abdijen zoals in Lagrasse en Fontfroide die allemaal op de route lagen naar de bedevaartplaats Santiago de la Compostella. Alle kastelen konden elkaar waarschuwen bij onraad.
La Cité bij Carcassonne, hier 25 km vandaan, was toen hèt bolwerk van verdediging. Het was uitgerust met een ring van drie dikke vestingmuren. De oude burcht werd vroeger toch veroverd door eenvoudig de watertoevoer af te snijden en daardoor ongeschonden in handen kwam door zijn belegeraars. Indrukwekkend zijn torens 'Narbonnaise' dat momenteel de hoofdtoegang is om in het gezellige centrum, met intieme pleintjes en veel kleine winkeltjes, te komen. Je dag is te-kort om alles te bekijken.
Dit, en nog véél meer, is allemaal te ontdekken in het Land van de Catharen waarin de Minervois maar een klein gedeelte is. Heb ik jullie nu niet een beetje nieuwsgierig gemaakt?
|
|
|
|
|
|
|
|
Gewoon doen. 't Is makkelijk en nog leuk ook !
|
|
|
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik!
Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE
|