 |
|
|
 |
|
Wat hebben wij veel avonturen gehad.
De 3de caravan . . . en de laatste
De wereld was onze achtertuin
De wereld was onze achtertuin.
Inderdaad, omdat wij reisden. Eerst met een 2-de hands caravan met als trekker een Toyota-bus. Daarmee hebben we hebben we kort geoefend. Vervolgens door naar het zuiden door Duitsland en het nog geheel vrije Joegoslavië ,West en Oost Turkije, een klein van stukje Irak en Syrië. De Polar-caravan dat echt een oudje was, gaf er de brui aan wegens de slechte staat van de wegen aldaar. Dus er moest snel een andere komen. Wanneer we af en toe in Holland waren hadden we een stek bij de Nederlandse Caravan Club,
NCC
, Dat was een prima oplossing natuurlijk want we waren door al dat reizen nooit thuis en hebben daarom maar ons huis aan de kant gedaan!
Wij hebben er nooit spijt van gehad. We hadden een heerlijk vrij leven en deden wat we niet laten konden. Geweldig, geen huur of hypotheek betalen, geen gras maaien in de tuin, geen last van huurwaarde forfait of Onroerend-Goed-belasting. En dan toch nog slapen in je eigen bed. Heerlijk !
Nà het eerste jaar moesten we dus een andere tweede hands caravan kopen. Natuurlijk weer een Polar. Hiermee trokken we door Zd-Europa en staken we bij Almeria in Spanje over naar Melilla in Marokko. Wat een land . . . en wat een avonturen hebben we meegemaakt!! Fantastisch, en geloof me, we hebben geen centje pijn gehad. Andere culturen, ja, dan moet je je aanpassen toch . . .
Het spijt ons van die periode geen foto's te hebben. Misschien vind ik later nog wat opnamen en zal die dan op deze site invoeren.
Een paar jaar later zijn we in dat land nogmaals gaan overwinteren maar daarover vertellen we later nog.
Wil je alvast naar het fotoalbum gaan klik dan
hier
.
Onze camper, ons tweede huis.
Wat een luxe.
Dit is één van de laatste opname van het 2de huis waarmee we op avontuur gingen. Wat een plezier hebben we ervan gehad.
Hij is speciaal voor ons door Marcel, Bennie en mezelf bedacht en gebouwd. Bedoeld om lange reizen mee te maken. De wagen was voorzien van alle gemakken met heerlijke bedden, ruime zitbanken en veel bergruimte. Erg belangrijk natuurlijk als je ergens in de 'middle of nowhere' bent. De wagen was volkomen 'selfsupported' met 450 Ah zonnepanelen, een geheel automatische en zelfrichtende parabol-antenne voor satelliet-ontvangst.
Minie was heel blij met haar normale huiskeuken voorzien van een grote 110 ltr. koelkast met vriezer die draaide op 12 V. Het water kwam uit twee ingebouwde tanks van totaal 200 liter. Ook de douche, wasbak en het toilet waren voorzien van electrische kranen voor warm-en koud water. Onder de auto was een afvalwater-tank van 200 liter. De toiletopvang had een inhoud van 80 liter. Verder was er een gastank van 80 liter voor het huishouden èn centrale verwarming. Als klap op de vuurpijl, een 300 liter dieseltank voor de lange afstanden van onze Mercedes- 814 krachtbron.
Het drama.
In die tussentijd ben ik in 2001 te Zwolle gedotterd. Daarna bleek alles in orde. Reden om dus fijn te genieten van ons 2de huisje op wielen. Wij konden niet bevroeden dat een drama spoedig zou volgen. OK, ok, we hadden er rekening mee moeten houden. Helaas het is anders gelopen.
We hadden een mooi en moeilijk te bereiken, plekje gevonden bij het Lac de Salagou. Een pracht stek waar we het wel even konden volhouden. Helder mooi zwemwater en door de heuvels goed beschut. Het gebeurde in een zeer warme zwoele nacht dat ik vreselijke pijn kreeg in de borst. De schrik sloeg me om het hart wat de situatie natuurlijk niet bevorderde. Het duurde om en nabij 1 uur. Hoe lang weet ik niet meer precies maar het leek een eeuwigheid. De drukkende pijn nam langzaam af maar bleef op de achtergrond aanwezig.
Zo kan het niet langer.
De volgende dag, vrijdag, linea recta naar Narbonne. De camper midden in de stad op een gratis parkeerplek gezet, de scooter van de achterkant camper vandaan gehaald en naar het Hospital gereden waar ik als een 'cardiaque' direct werd opgenomen. De monitor werd aangesloten en stond ik voor het weekend onder bewaking. Maandag per ambulance naar de bekende hartkliniek St. Pierre in Perpignan overgebracht. Resultaat: 5 stents met de waarschuwing dat ik bij een volgende keer een "ritssluiting" kan verwachten.
Van het volgende ben ik mij erg bewust geworden. Stel, dat ik onder het rijden met onze zware camper net zo'n aanval zou krijgen als die nacht aan het Lac de Salagou, ik, naar alle waarschijnlijkheid, niet de gelegenheid zou krijgen om de wagen tijdig te laten stoppen. Die verantwoording met zo'n 'tank' kan en mocht ik niet op me nemen. Minie was, en is, het nog steeds met me eens. Ons besluit was genomen !
Onze laatste overwintering
Het afscheid . . .
Inmiddels was ons huis in Twente verkocht en moest medio 2002 worden overgedragen. In feite waren wij dus wederom 'homeless'
Die winter hebben we "overwinterd" in Zd. Frankrijk. Geen ideaal land om te overwinteren. Het was tamelijk koud weer en we hadden veel last van de "tramontana". Onze camper functioneerde prima en het binnen was het lekker warm. We hadden in de tussentijd de buik vol van de huizen-en landverkopers en hun project-strategie. Op korte termijn vonden we voorlopige woonruimte in de huursector en kunnen we van daaruit rustig op zoek gaan naar een betaalbare en toch leuke plek om zelf te bouwen.
Nog één laatste maal wilden we nog naar het zuiden voordat we in ons huurhuis zouden trekken. Naar Spanje en Portugal. Afscheid nemen van vrienden-camperaars die we kennen van al onze reizen en zich ondertussen al hadden afgevraagd waar Minie en Kees zouden zijn. We zijn er één maand gebleven waarna we de camper naast het huurhuis hebben gezet. Regelmatig moesten we het spinneweb verwijderen en ons ondertussen afvragend wat we er nu mee aanmoesten.
Een enkele keer heeft het nog als logeerruimte gefunctioneerd.
Na bijna 3 jaar is de camper mee verhuisd naar onze nieuw gebouwde woning een goede 22 km verderop. Later is hij verplaatst naar een stalling vanwaar die uiteindelijk door onze zoon Menno is meegenomen naar Nederland.
En toch, soms kriebelt het nog steeds in ons bloed . . ., dat mooie vrije en avontuurlijke leven !!
Over deze tijd van vrijheid en avontuur hebben we enige foto's geplaatst in het "Fotoalbum". Wij nodigen jullie uit deze te bekijken door
hier
te klikken. Vertel ons even hoe jullie het vonden !
* Foto:
sunset op de klippen van Sidi Ifni.
Het is tevens het symbolische afscheid
van onze avonturen.
|
|
|